Als we slapen

Als de HEER het huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwers.
Als de HEER de stad niet bewaakt, vergeefs doet de wachter zijn ronde.
Vergeefs is het dat je vroeg opstaat, je laat te ruste legt,
je aftobt voor wat brood – Hij geeft het zijn lieveling in de slaap.
Psalm 127:1-2

Er zijn tijden geweest dat ik goede voornemens maakte voor het nieuwe jaar. Bijvoorbeeld: dit jaar ga ik minder doen en wat ik doe met meer aandacht. Vorig jaar besloot ik juist me niets voor te nemen. Er kwam beide keren weinig van terecht.

De psalmdichter vertelt dat God het ons geeft als wij slapen. Of, zo kun je het ook vertalen, dat God het ons geeft te slapen. Dus als ik rust neem, dan dragen mijn bezigheden vrucht? Is het daarom elke week sabbat? De psalmdichter merkt op dat alles wat we zonder God doen op niets uitloopt. Dat is nogal wat. Waar bouwen we aan? Ik bouw aan woorden, om mensen God te laten zien.

Ik bouw aan relaties. Ik bouw aan mezelf. Ik heb ook veel dat me lief is dat ik wil bewaken. Ik moet de hele dag keuzes maken: dit wel, dat niet. En ik bid vaak: ‘Heer, zegen het werk van mijn handen!’ Ben ik ook een zegen voor het werk dat God doet?

Misschien is dat niet eens iets anders. Maar het begint wel aan de andere kant. Ik zal van tijd tot tijd stil moeten staan en kijken, luisteren, afwachten. Mezelf afstemmen op de stem van God. Geven van mijn kostbare tijd, waar de God van de eeuwigheid vaak niet zo veel rekening mee lijkt te houden.

Wonder

Toen de psalm míj tot de orde had geroepen ging ik ermee naar de vrouwengevangenis. Het leuke daar is dat mensen niet vriendelijk glimlachen bij een grappige opmerking in de preek, nee, ze lachen hardop en geven commentaar. Toen ik het had over ‘je vergeefs aftobben’ moest ik even stoppen vanwege alle hilariteit. Ja, dat kenden ze. En jezelf verdedigen en beveiligen, hahaha, ja dat was ook bekend. Maar zou God ook iets bouwen en bewaken voor hén? Het werd stil. En slapen? De meesten doen geen oog dicht in een gevangenis, opgesloten met zo veel vreselijke herinneringen. Hoe werkt dat?

De psalm noemt dan het voorbeeld van kinderen. Je krijgt ze, helemaal af. Of je krijgt ze niet. Maar zelf maken kun je ze niet. Vervolgens ben je dag en nacht bezig ze te helpen om te worden wie ze zijn. Er kan van alles verkeerd gaan. Ouders zijn is hard werken: opvoeden, stimuleren, beschermen. En vooral opletten: wat zit erin? Wat mag ik aanmoedigen, waar moet ik grenzen stellen? En dan opeens zijn ze volwassen en je kijkt naar ze en denkt: is dat uit mij voortgekomen? Wat een wonder!

Uitsmijter
Om aan het begin van het jaar je leefwijze weer even te checken helpt het misschien om deze psalm eens naar jezelf toe te vertalen, zoals een meisje van zestien in een jeugdinrichting dat deed met Psalm 131:

1. Vader in de hemel,
ik wil niet denken dat ik beter ben dan anderen
ik wil niet denken dat ik alles kan.
2. Ik probeer niet iemand te zijn die ik niet ben
ik wil zijn wie U mij hebt gemaakt.

Ik luister naar U. Ik ben weer gaan bidden
zo ben ik rustig geworden.
Net als ik vroeger bij mijn pleegmoeder in de armen lag
zo ga ik nu in uw armen liggen.

3. Mensen, vertrouw op de Vader in de hemel
of je nu vast zit of vrij bent.

In de Bijbelstudierubriek Woordzoeker komt elke keer een kort Bijbelgedeelte voor het voetlicht, waarbij de lezer wordt meegenomen in de verwondering over Gods Woord en een link wordt gelegd naar de praktijk van het geloofsleven.