Redactioneel: Weg

‘Of ik op vakantie ga? Ja, zoals het er nu naar uitziet, gaan we inderdaad weg. Dat kan wel weer. En ach, de weg naar de vakantiebestemming rijdt makkelijk weg. Dus als het fout gaat, zijn we daar zo weer weg.’

Beetje flauwekulpraat, zo’n alinea die speelt met het woordje weg. Maar die staat wel ergens voor. Want je kunt nu weer weg, van huis, van thuiswerken; je kunt op bezoek. Bovendien lijkt het virus weg, althans, zo goed als. Er zijn, aldus een epidemioloog, zo weinig infecties dat ‘we het risico kunnen nemen. Het enige dat we nu kunnen doen, is uitproberen. Langzaam loslaten.’

Weg is er natuurlijk ook als zelfstandig naamwoord: ‘een weg’, ‘de weg’. Die laatste waren we de afgelopen maanden behoorlijk kwijt. We wisten niet wat ons overkwam, we misten controle over dingen; dat vinden we niet fijn. We mochten bijna niks, zelfs aanraken niet.

Eitje, wij weten wel hoe je een
wereldwijd probleem aanpakt

Het is nu de vraag welke weg voor ons ligt. Hoe ziet die eruit, wat betekent die voor onszelf en, ingewikkelder nog, voor de economie en de volksgezondheid? Ook al zakt het virus weg, er is wel een stuwmeer aan achterstallige medische zorg, aan psychische schade, aan schulden die straks vooral bij jongeren terechtkomen. Nog zo’n lastige: welke weg kiezen we voor het milieu? Ergens denk je: eitje, we weten nu hoe je daadkrachtig een wereldwijd probleem aanpakt! Maar zo werkt dat niet. Het zijn volgens kenners namelijk vooral de angst en het hier en nu die de grote bereidheid tot actie tegen het virus verklaren. Als het om het milieu gaat, ligt dit – het is echt zo – anders.

Er zijn lichtpuntjes. Recent onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau vertelt dat een stevig aantal ondervraagden het woord samen als sleutelwoord ziet voor de te kiezen weg, voor de samenleving waarvoor zij willen gaan met termen als saamhorigheid, respect en dat mensen meer voor elkaar klaarstaan en naar elkaar omkijken. Dit doet goed, ook omdat dit soort begrippen knipoogt naar de inhoud van wat de Bijbel ‘de Weg’ noemt: de hoofdweg, de levensweg met God.

Die weg moesten we maar opgaan. En daarvoor kunnen we misschien nog even weg.