Redactioneel: Il vivra

Vakantie. Een gift, toch? Natuurlijk zijn andere typeringen mogelijk. Vakantie is goed om je te ontspannen. Vakantie helpt om andere culturen, en ander weer, te proeven. Maar toch overheerst bij ons – misschien heeft dit met leeftijd te maken – ergens het gevoel: vakantie is gewoon bijzonder.

Vakantie. Grappig is dat je dan zomaar, onverwacht, tegen iets aanloopt. Dat gebeurde recent in Frankrijk. Natuurlijk weet je: je gaat naar Frankrijk en dat land heeft de afgelopen anderhalf jaar veel meegemaakt. En je weet: met die vaak verschrikkelijke dingen heb je, zo goed en zo kwaad als dit op afstand gaat, meegeleefd. En dan toch kun je door iets verrast worden. Wat overigens niet altijd grappig hoeft te zijn.

En opeens valt het kwartje…

Het gebeurde tijdens een boottochtje vanuit een haven in het diepe zuiden. Je vaart langs een scheepswerf en passeert zo’n hoog gevaarte waarin aan schepen gewerkt wordt. Hoog boven in die botenlift, op het rechte gedeelte bovenaan, staat met grote letters – en het is niet de naam van de scheepswerf, die staat elders – CHARLIE VIVRA. Bijna automatisch vertaal je, nog zonder dat de echte betekenis doordringt: Charlie zal blijven leven. En opeens valt het kwartje: op zo’n 800 kilometer van Parijs hebben scheepsbouwers tot uitdrukking willen brengen dat Charlie Hebdo, het gedachtegoed van de krant met die naam, zal en moet blijven leven.

Daarna kruipen gedachten omhoog. Moet dit gedachtegoed blijven leven? Is er niet ook meer over te zeggen? En dan toch, ja, inderdaad, de vrijheid van meningsuiting – ook die van de genoemde krant – is een groot goed. En ja, die zal en moet blijven leven. Net als de vrijheid van godsdienst en de vrijheid om gastvrij te zijn. Laten we daar alsjeblieft voor blijven staan.

Tegelijk dringt zich een andere gedachte op. Is dit genoeg, redden we het hiermee? Is dit wat ik, als dit al zou kunnen, het liefste hoog op dat bouwwerk zou willen schrijven? Of is dat: ‘L’église vivra‘? Of nog beter: ‘Jésus vivra‘. En wij met Hem, wat er ook gebeurt en wat we ook meemaken, hier, nu, straks. Dat is nog eens een gift.