Column: Complimentendag

Joost Smit | 19 maart 2016
  • Column

Eén van de grootste projecten in onze Vinex droeg een huiselijke naam: De Kamers. Een gebouw met uitstraling – een reeks futuristische kubussen – die als spil de participatiemaatschappij vooruit snelde. Alles werd uit de kast getrokken om tot de navel van Vathorst te evolueren. Exposities van oude meesters en aanstormend talent, een theaterzaal vol culturele verheffing rond dans, toneel en zang. En onder de vintage schemerlampen zouden wijkgenoten de toestand in wijk en wereld bespreken en als vrienden huiswaarts keren. Een huiskamer voor iedereen.

De Kamers staat al tijden leeg, het project is gestrand. Naast financiële tegenvallers is er nog een rode draad die door dit debacle loopt: de miskende vrijwilliger. Werkers van het eerste uur werden enthousiast gerekruteerd. Maar hun werd duidelijk te verstaan gegeven dat zij zeer bevoorrecht waren om op dit niveau van maatschappelijke relevantie door te breken. Dat zij, gewone wijkbewoners, hun schamele vrije uurtjes mochten inzetten voor wijk en vaderland. Daarna werd het oorverdovend stil in de feedback. En de één na de ander haakte af…

Een interessant gesprek volgde en ik ken nu alle bomen bij naam

Op de Nationale Complimentendag (1 maart jongstleden) moest ik denken aan dit verhaal. Wat bloeit er veel op als je waardering uitspreekt. En wat gaan er veel kamers en kerken stuk als we de ander slechts voor kennisgeving aannemen. Dus laat van je horen: in de ik-vorm, concreet en persoonlijk, op een manier die bij je past. En niet overdrijven natuurlijk, om gefronste wenkbrauwen te voorkomen.

Altijd leuk om in kerk of wijk dit experiment welgemeend aan te gaan. Uit de bunker van oordeel en azijn, met welgemeende woorden op zoek gaan naar het hart.

Maar: practice what you preach. Vandaag ben ik dus afgestapt bij enkele stoere mannen die een prachtig rijtje bomen aan het planten waren. Ik heb hen bedankt voor deze lommerrijke versiering van de wijk. Een interessant gesprek volgde en ik ken nu alle bomen bij naam. Zo stonden we daar samen. In de stralende zon.

Over de auteur
Joost Smit

Joost Smit is predikant van de GKv Amersfoort-Vathorst.

Meest gelezen

Column: Vrijzinnig

Column: Vrijzinnig

Dick Westerkamp
  • Blog
  • Column

Er is iets nieuws aan de hand in Nederland. Kerken vinden elkaar. Muren die eeuwenlang mensen gescheiden hielden, vallen weg. Wie zou niet blij zijn?

Lees artikel
Redactioneel: Tot een hand en een voet

Redactioneel: Tot een hand en een voet

Ad de Boer
  • Column

We passen het beeld van de kerk als het lichaam van Christus, waarvan de leden niet zonder elkaar kunnen, graag toe op de plaatselijke gemeente: iedereen is daar nodig. Maar dat beeld geldt evenzeer voor de wereldwijde kerk.

Lees artikel
Column: Goed spreken over God

Column: Goed spreken over God

Eline de Boo
  • Column

Vloeken is in ons land onder christenen ongebruikelijk. Maar zo zuinig als we zijn met vloeken, zo zuinig zijn we ook met God de eer geven voor het goede.

Lees artikel
Redactioneel: Kamphuis

Redactioneel: Kamphuis

Ad de Boer
  • Blog
  • Column

De naam Kamphuis heeft lange tijd een negatieve klank gehad in mijn leven. Maar de afgelopen decennia heeft Barend Kamphuis daar verandering in gebracht.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief