Kleurrijk geloven: Ibrahim Abarshi

Ze kwamen van ver. Nu wonen ze in Nederland. Hoe beleven deze christenen hun geloof in ons land? In deel één: Ibrahim Abarshi uit Nigeria.

Ibrahim Abarshi. (beeld Jaco Klamer)

‘Als je in Afrika opgroeit, leer je vanzelf om op God te vertrouwen’, zegt Ibrahim Abarshi, senior pastor van de Redeemed Christian Church of God (RCCG) in Amsterdam. ‘Het zit diep verankerd in onze cultuur om in het dagelijkse leven alles van God te verwachten. Van jongs af aan hebben we geleerd dat God ons beschermt, dat Hij voorziet in wat we nodig hebben en dat Hij leiding geeft aan ons leven.’

Kerkplanters

Ibrahim groeide op in het overwegend islamitische noorden van Nigeria. Zelf werd hij christen in 1980. Gods leiding ervoer hij heel concreet toen hij God vijftien jaar geleden om richting vroeg. ‘Ik werkte als bankier, maar God zei: “Ga naar Amsterdam.” Ik ging naar Amsterdam en God sprak opnieuw: “Kom hier wonen en plant een kerk.”’

In 2001 stichtte Ibrahim een dochtergemeente van de Nigeriaanse RCCG. Inmiddels is hij niet alleen senior pastor van deze gemeente, maar begeleidt hij ook acht nieuwe kerkplantingen. Met meer dan dertig kerkplantingen is de RCCG één van de snelst groeiende kerken in Nederland.

‘We zijn dankbaar voor de zendelingen die honderd jaar geleden het evangelie naar Afrika brachten, maar we zien dat het evangelie nu nagenoeg verdwenen is in Europa’, zegt Ibrahim. ‘Daarom zenden wij nu kerkplanters vanuit Nigeria naar Europa, om het evangelie terug te brengen en Gods koninkrijk te verkondigen.’

Uitbundig

Wat kunnen Nederlandse christenen leren van hun Nigeriaanse geloofsgenoten? ‘Nederlandse christenen zijn vaak goed georganiseerd’, zegt Ibrahim. ‘Maar ze zijn geseculariseerd in hun denken en daarom krachteloos. Jullie kerkdiensten zijn monotoon en slaapverwekkend – de gemeenteleden zijn toeschouwers in plaats van actief betrokken aanbidders. Het zijn formele bijeenkomsten waar over God gepraat wordt alsof Hij er niet zelf bij is, of niet in staat om iets te doen. Het zijn geen levensveranderende gemeenschappen.’

‘Nigeriaanse christenen hebben een sterk besef van gemeenschap’, vervolgt hij. ‘We zien naar elkaar om, we delen wat we hebben en we zijn gastvrij. Onze aanbidding is uitbundig en komt recht uit het hart. We prediken Gods Woord met overtuiging, in de kracht van de heilige Geest. Het is geen onderwijs dat over de hoofden heen gaat, maar een evangelie dat ons dagelijkse leven daadwerkelijk verandert! God werkt wonderen, ook vandaag! Zou het niet geweldig zijn als dit goede nieuws weer wordt verkondigd in de Nederlandse kerken?’