Getuigenissen in diensten GKv Brunssum

Het is in lijn met de Bijbel: leg getuigenis af over Gods werk in jouw leven. Neem bijvoorbeeld deze zin uit Psalm 66: ‘Kom en hoor wat ik je wil vertellen, (…) wat Hij voor mij gedaan heeft.’ Het is niet eenvoudig dat vorm te geven in de kerkdienst, na een lange periode waarin daarvoor binnen de kerken weinig aandacht was. De kerkenraad van de GKv Brunssum-Treebeek heeft hierover nagedacht en er een handleiding voor samengesteld. Ds. Wilmer Blijdorp van Brunssum geeft aan dat die handleiding twee hoofdlijnen heeft:

Er kunnen heel wat aanleidingen zijn voor een getuigenis tijdens de dienst, zoals een volwassendoop of het doen van belijdenis.

1. Getuigenissen moeten de naam van God verkondigen. Hoewel het getuigenis volop persoonlijk mag zijn, moet het niet gaan om het etaleren van het persoonlijke leven: laat het een getuigenis zijn van wat God gedaan heeft, ter bemoediging en verwondering van de gemeente.

2. Getuigenissen worden vooraf doorgesproken, bijvoorbeeld met de wijkouderling en de predikant (of een andere voorganger of preeklezer). De bedoeling hiervan is dat de eerste hoofdlijn ‘geborgd wordt’ en dat de lengte van het getuigenis binnen de perken blijft. Anderzijds is het belangrijk om het ‘wel echt het eigen verhaal van mensen te laten zijn’.

Behalve een apart getuigenis is het ook mogelijk om de inbreng van mensen in een preek te verwerken.

De GKv Brunssum-Treebeek geeft aan dat in het omgaan met getuigenissen de kerkenraad een actieve rol speelt: ‘We hebben als kerkenraad gezegd: laten we in onze pastorale contacten deze vraag in het achterhoofd meenemen, namelijk of er dingen zijn die mooi zijn om met de gemeente te delen, tot eer van God? Tegelijkertijd hebben we gezegd: getuigenissen hoeven geen regel te worden.’

Dit laatste heeft voor Brunssum-Treebeek een theologische achtergrond: getuigenissen hebben hun waarde als bemoedigende verhalen van wat God vandaag doet, maar ‘ons geloof is niet gebaseerd op wat wij vandaag meemaken. Dat getuigenissen geen regel hoeven te worden, heeft ook een meer pastorale achtergrond: persoonlijke getuigenissen kunnen mensen ook neerdrukken (‘Zoiets maak ik nooit mee’) of ze kunnen een bepaalde geestelijk competitieve sfeer creëren dat je toch eigenlijk ook wel iets bijzonders moet meemaken én vertellen.’

De kerkenraad geeft tegelijk aan dat er heel wat aanleidingen kunnen zijn voor een getuigenis tijdens de dienst, zoals een volwassendoop, het doen van belijdenis en het lid worden of afscheid nemen van de gemeente. Zo is er een getuigenis geweest van iemand die in een ver verleden lid was van de gemeente, er ook belijdenis heeft gedaan, en die na allerlei omzwervingen, letterlijk en geestelijk, na dertig jaar weer bij de gemeente terugkeerde.