Column: Twee keer

Beide woorden krijgen meestal nét wat extra nadruk, was mij al vaker opgevallen. En ook nu gebeurde dat weer. ‘Ga jij echt nog steeds twéé kéér?’ vroeg een oud-studiegenote me tijdens een toevallige ontmoeting op een christelijk evenement. Ze leek oprecht verbaasd, zo oprecht zelfs dat onzekerheid bij mij postvatte.

Dat onvaste gevoel bij zo’n reactie overvalt me steeds vaker. Vroeg me tien jaar geleden een lans te breken voor het twee keer op zondag ter kerke gaan en ik deed het. Zonder moeite. Ik had toen zelf het artikel kunnen schrijven dat laatst op Facebook voorbijkwam, met daarin zeven fraaie redenen om de tweede dienst te bezoeken. Zou de auteur trouwens bewust voor dit heilige aantal (zeven) gekozen hebben? Ik had er namelijk nog best één of twee bij kunnen verzinnen.

De Facebookduimen gingen enthousiast omhoog voor het manifest. Ik zag het voor me, herkende het gevoel erachter, maar liet het zelf na dit keer. Godsdienstige do’s en dont’s geven we gemakkelijk te veel cachet, vind ik. Voor je het weet, wordt wat je doet of juist laat beeldbepalend voor jouw profiel als christen.

‘Is dit een bejaardenkerk?’ fluisterde onlangs onze tienerzoon

Zeker, ik word triest van middagdiensten waar nog maar een handjevol mensen zit, voornamelijk 60-plussers. ‘Is dit een bejaardenkerk?’ fluisterde onlangs onze tienerzoon toen we een middagdienst bezochten waar gezinnen, tieners en twintigers de grote afwezigen waren. Hij zei het, ik dacht het. De dominee keek uit op rijen lege banken. Ik had medelijden met hem. Waar waren de overige tweehonderd broeders en zusters die belijden een gemeenschap van Christus te vormen?

De leegloop van de tweede dienst is in veel gereformeerde kerken al een tijdje gaande en niet meer te stoppen. Ga je nog wel twee keer, dan heb je wat uit te leggen. Maar verwacht van mij geen statements meer.

Dagelijks dicht bij Jezus leven geeft christenen het profiel dat volgelingen van Hem toekomt. Eén ding is dan bij iedereen hetzelfde, geloof ik: je treedt graag in zijn schaduw. Of je nu één, twee of drie keer per zondag gaat.