Column: Opwaarts mobiel

Het is een prachtig plaatje van marktonderzoeker Motivaction. Acht verschillende woonkamers naast elkaar. Elke kamer staat voor een type mens. De eerste kamer oogt grijs, met een stoffen bankstel, geflankeerd door een dimbare lamp en een grenen tv-meubel. Hier zijn de rollen traditioneel verdeeld en blijft veel bij het oude. Op de derde foto zie je knusse lambrisering met een nep open haard. Hier huist de neoconservatief die minder overheid en Europa wil. Als je naar beneden scrolt, wordt de inrichting lichter. Een kosmopoliet voelt zich thuis in minimale stilering met literaire werken onder handbereik.

De acht kamers staan voor de verschillende ‘mentality-milieus’ in Nederland. Handig voor de marketeers om te weten waar hun klanten zitten. Het was ds. Tim Vreugdenhil die deze eyeopener voor mij op de kerk toepaste. Mentaliteitstypen bepalen namelijk ook welke verwachting je in de kerk en de context aantreft. Je kunt in Rotterdam niet lukraak een kerk planten zonder kennis van het vlees in de kuip.

Het sfeervak tussen post-materialist en
kosmopoliet blijkt mijn habitat te zijn

Ik gebruik het plaatje ook zelf. Je kunt namelijk testen in welke woonkamer jij past. Het sfeervak tussen post-materialist en kosmopoliet blijkt mijn habitat te zijn. In één moeite door heb ik de vragen ook maar even voor de GKv op de Vinex ingevuld. Wij blijken stevig ‘opwaarts mobiel’ te scoren. Schrik niet: dat zijn carrièregerichte individualisten met een uitgesproken fascinatie voor sociale status, nieuwe technologie, risico en spanning. Het goede nieuws is dat er hier in Vathorst ook andere mentaliteiten naast staan. En positief geduid zijn ‘opwaarts mobielen’ flinke riemen waarmee krachtig geroeid kan worden.

Wat nut ons deze kennis van hokjes en vakjes? Op de gloeiende plaat van de eeuwigheid niet meer dan een druppel. Maar voordat die verdampt: nu snap ik de interesse voor hypes in onze kerk beter. En als charismatische leiders roots in de GKv blijken te hebben, zoemt ‘opwaarts mobiel’ door mijn hoofd.

Het plaatje van al die bankstellen maakt mij vooral nieuwsgierig. Hoe is het om met al die verschillen toch samen in één huis te wonen?