Redactioneel: Murw

Probeer je even voor te stellen. Je voelt je betrokken bij het politieke gebeuren. Bovendien heb je affiniteit met christelijke media die over politiek informeren en/of maatschappelijke ontwikkelingen volgen. Omdat die voor jouw werk belangrijk zijn. Dan komen er, zoals nu, verkiezingen aan. Dus? Dus volg je die nu al, van harte.

Niet dus. Ik loop er niet warm voor. Gek maar waar. Ik voel me bij deze verkiezingen murw. Zo van: ach, waar zal ik mij druk om maken?

Ik probeer er een verklaring voor te vinden. Waarschijnlijk spelen meer dingen een rol. Op afstand maakte ik Brexit mee: hoe kon dit gebeuren? Ik zag ene Trump winnen: bizar. Ik herinner me de verkiezingen van 2012: ik liep er eerst warm voor, maar die warmte verdween toen twee partijen die elkaar verfoeiden het in no-time eens werden. Hoezo ‘dichten van de kloof politiek-burger’?

Ik mis nog te veel, goede uitzonderingen daargelaten, het grote verhaal, het eenduidige gáán voor recht, gerechtigheid, de zwakkeren, het milieu. En draag dat maar uit in een krachtig Europa dat door jou niet een beetje, maar voluit gesteund en gestimuleerd wordt om het goede te doen.

Misschien is dat het wel wat ik moet of kan doen…

Murw dus. Niet fijn. Dan probeer je wat: een stemwijzer. Misschien levert die energie op. Niet echt: de eindscore is één partij op 69 procent en twee andere op 61 procent. Zal aan mij, of mijn verhaal, liggen.

Nu schrijf ik deze column in een editie over bidden, spreken met de Almachtige. Eerlijk is eerlijk: alleen al het denken aan de mogelijkheid van gebed helpt. Omdat ik geloof in de kracht van gebed en omdat ik geloof in Jahweh, die alles maakte en alles overziet, die aanbeden wil worden.

Misschien is dat het wel wat ik vooral moet of kan doen: bidden. Voor Europa. Voor vluchtelingen die welkom zijn. Voor dit land. Voor politici die gaan voor die al genoemde zaken en die zich sterk maken voor de vrijheid van belijden, voor betrokkenheid op elkaar en voor recht op leven. Als wij niet voor hen bidden, en een stem uitbrengen, wie zou het dan moeten doen? Dit ga ik doen, denk ik, geloof ik.