PEP-cursus voor heel de gemeente
- Praktijklokaal
Meestal staat het ongeveer als volgt in het kerkblad: in verband met bijscholing is onze predikant in die en die periode niet beschikbaar. Aan bijscholing ontkomt in deze tijd vrijwel niemand, ook de predikant niet. Zowel in de GKv als in de NGK is bijscholing voor predikanten verplicht gesteld. Omdat de kerken vinden dat de predikanten moeten blijven bijleren, wordt het programma Permanente Educatie van Predikanten (PEP) genoemd.
Hopelijk merkt de gemeente later iets van de bijscholing van de predikant. Maar ds. Wilmer Blijdorp van de GKv Brunssum-Treebeek neemt zijn gemeente actief mee in zijn eigen bijscholing. Hij gaat de PEP-cursus ‘Missionair kerk-zijn in een postchristelijke omgeving’ volgen, waarin het boek Vreemdelingen en priesters van Stefan Paas centraal staat. De cursus is zo opgezet dat niet alleen de predikant, maar ook de kerkenraad en uiteindelijk de gehele gemeente erin wordt betrokken.
Blijdorp: ‘Het idee is dat ik in de loop van het seizoen zes keer een studiedag heb en dat in de weken tussen die studiedagen elementen uit het traject besproken en verwerkt worden met de kerkenraad. Ook de evangelisatiecommissie zal erbij betrokken worden. Het doel is om met elkaar concrete bouwstenen te bedenken en uit te voeren die ons meer missionair kerk laten zijn in deze postchristelijke en seculiere omgeving.’
Het gezamenlijke proces begint al direct: de methodiek van de cursus is dezelfde als die van ‘Leven uit de Bron’, een bekende aanpak van gemeenteopbouw, waarbij het gaat om de verbinding met de levende Heer. Communicatie met Hem en met elkaar staat daarbij voorop. Dat neemt Brunssum mee in de vergaderingen van de kerkenraad.
Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.
