Eeuwigheidszondag in Kampen

Steeds meer gemeenten herdenken hun gestorven gemeenteleden op de laatste zondag van het kerkelijke jaar, dit jaar op 22 november. En steeds vaker omvat die herdenking meer dan het noemen van hun namen in een ‘gewone’ kerkdienst.

Nabestaanden leggen een witte steen met de naam van de overledene op de avondmaalstafel.

De NGK Kampen wijdt op deze Eeuwigheidszondag de middagdienst speciaal aan deze herdenking, ook omdat het herdenken van de 20 tot 25 gemeenteleden die jaarlijks overlijden veel tijd kost. Er is dan een sobere liturgie en de meditatie van de voorganger en de liederen zijn op het karakter van de dienst afgestemd.

Een centraal moment in de dienst is de herdenking zelf. Op de beamer zijn achtereenvolgens de namen en foto’s van de overledenen te zien. Steeds als er een naam en foto getoond worden, lopen één of meer nabestaanden naar voren om een steen met de naam van de overledene (een verwijzing naar de witte steen uit Openbaring 2:17) op de avondmaalstafel neer te leggen. Ook ontsteken ze een waxinelichtje aan de paaskaars en zetten dat ernaast. Tijdens het noemen van de namen klinken enkele korte muzikale intermezzo’s.

Volgens Annette Veltman, die in de NGK Kampen deze diensten coördineert, worden deze herdenking en de vorm waarin die plaatsvindt door de familieleden van de overledenen erg gewaardeerd. Na afloop van de dienst hebben alle gemeenteleden de gelegenheid om een waxinelichtje aan te steken en voor in de kerk neer te zetten.

‘In het begin proefde je nog wat huiver – “dat is toch rooms?” –, maar ik merk nu dat mensen er behoefte aan hebben om ter herinnering aan hun eigen geliefden die korter of langer geleden zijn gestorven, een kaarsje aan te steken. Op de achtergrond is dan een Taizélied of iets anders te horen. Soms merk je dat mensen de sfeer als zo bijzonder ervaren dat ze langer in de kerk blijven.’