Column: Rutger, David, Paulus en Christus

Al maandenlang ligt het boek van Rutger Breman prominent in de boekhandels. De meeste mensen deugen, heet het. De titel staat met vette hoofdletters op het omslag. Een beetje schreeuwerig, alsof de schrijver zijn best moet doen om z’n laatste twijfels te overwinnen. Maar het boek doet het goed, vooral bij diegenen die eens en voorgoed afscheid willen nemen van Calvijn. De man die in hun ogen zo somberde over de mens. Heerlijk die Rutger, eindelijk iemand die met een keur aan argumenten laat zien dat we best meevallen. Ja, ten diepste deugen wij mensen gewoon. We zijn níet geneigd tot alle kwaad.

Heel wat recensenten hebben intussen kritische noten bij het boek geplaatst. En die noten kwamen beslist niet alleen van neocalvinisten, die maar niet toe willen geven dat ze het altijd bij het verkeerde eind gehad hebben. Wie even googlet, ontdekt dat die kritische geluiden overal vandaan komen.

Niks geen gesomber over mensen
die tot niets goeds in staat zijn

In de Bijbel wordt heilzaam genuanceerd over deze dingen geschreven. Zo deugde David in een bepaalde periode van zijn leven: ‘de man naar Gods hart’! Maar even later gaat hij verschrikkelijk in de fout met de vrouw van zijn buurman. In de Week van Gebed (vorige maand) moest ik onwillekeurig ook aan Rutgers betoog denken. Dit jaar stond een passage uit Handelingen centraal: de schipbreuk van Paulus en 275 anderen op het eiland Malta. Onbekommerd wordt geschreven dat de heidense Maltezers ‘buitengewoon vriendelijk’ en hun gouverneur ‘buitengewoon gastvrij’ zijn. Niks geen gesomber over mensen die tot niets goeds in staat zijn.

Toch was dat niet het eind van het verhaal. Want in religieus opzicht sloegen de Maltezers de plank mis. In hun reactie op Paulus zie je dat ze stuurloos ronddreven. Ze hadden Christus nog niet leren kennen. Mooi meegenomen dat Paulus schipbreuk leed. Kon hij ze over Hem vertellen. Onbekommerd, al zou het hem zijn leven gaan kosten. Want lang niet álle mensen deugen. De keizer van Rome was er zo één.

Vandaag geniet ik net als Paulus van mensen die deugen. En ik geloof dat mensen die minder of nauwelijks deugen niet worden afgeschreven. Dankzij Christus is er hoop voor een wereld die niet deugt.