Redactioneel: De keuze

Dat in de krant van vandaag morgen de vis wordt verpakt, kreeg ik al mee op de School voor Journalistiek. De doorlooptijd van online nieuws en blogs haalt die volgende dag vaak niet eens. Schrijfsels hebben slechts een vluchtige impact, leert de praktijk. Maar soms is het verrassend anders.

In de vorige editie van OnderWeg schreef ik een column over de keuze van de Indiase 17-jarige Aman om de moordenaars van zijn vader schijnbaar probleemloos te vergeven. Daags na publicatie kreeg ik een appje van een leeftijdsgenote. Ondertussen heeft ze een ingrijpende borstoperatie achter de rug, maar toen stond ze daar nog voor. ‘Ik kon dat artikel van jou niet lezen’, schrijft ze. ‘Ik moest die hele moeilijke keuze maken welke operatie de beste is. Het maakte de keuze voor mij nog moeilijker. Ik dacht wel: waar maak ik me druk om, of ik nog wel een normale borst zou behouden? Terwijl er zo veel mensen zo veel moeten missen. Wij zoeken het vaak in andere wegen waar we veel keus hebben maar eigenlijk ook nog weleens in vastlopen.’

Je kunt ervoor kiezen hoe je nú leeft

Het verhaal van Aman had haar aangemoedigd te kiezen in een situatie waarvoor je zelf niet kiest en het liefst helemaal geen keuze wíl maken. Dit zijn situaties waar iedereen vroeg of laat mee te maken krijgt – met de impact van een blikseminslag – alles op z’n kop zettend. Maar veel vaker dagelijks, tussen neus en lippen door. Net na opstaan aan het aanrecht bijvoorbeeld, waar ’s ochtends een chagrijnige puber mij aanzet tot hetzelfde chagrijn. Ga ik ook mopperen? Of vraag ik of ik hem ergens mee kan helpen? Wat kies ik? Harmonie of dispuut? Verbinding of verwijdering? Respect of oordeel? Rust of haast? Vergeving of wrok?

We hebben wat te kiezen. Ja, uit genade en door genade. Met ingehouden adem las ik het boek De keuze, waarin de 92-jarige psychologe en Auschwitz-overlevende Edith Eger beschrijft hoe vergeven vrij maakt. Anders denken en doen is een keuze, stelt zij. ‘Je kunt niet veranderen wat er is gebeurd, je kunt niet veranderen wat je hebt gedaan of wat je is aangedaan. Maar je kunt ervoor kiezen hoe je nú leeft.’