Redactioneel: Dakloos

Misschien denk je nu aan weer een bezoekje aan Amsterdam, zoals in de laatste OnderWeg. Dakloos = Leger des Heils = Amsterdam. Maak je geen zorgen: één keer Amsterdam is even genoeg.

Dakloos. Dit woord staat een beetje voor hoe ik mij voel. Zonder dak boven m’n hoofd, zonder iemand vóór je. Een aantal weken geleden overleed in ons gezin de mater familias, mijn moeder. Dan ben je oudste generatie: in die lijn is er niemand meer boven je. Het ouderlijk huis is leeg. Er is niemand meer om vragen over vroeger te stellen of om mee in gesprek te gaan na wat bozige klachten over ‘de kerk die zo verandert’. Dakloos. Je voelt verdriet. Je mist iets, iemand.

Vreemd. Je weet dat zoiets gebeurt. Dat geldt zeker de laatst overledene; over haar schreef ik eerder dat zij wel wilde sterven. Toen vertaalde ik haar wens als schreeuw om aandacht. Die kreeg zij. Dat nam de wens niet weg. Nu is die, door de God in wie zij geloofde, vervuld.

Toen stond het dak voor een deel nog overeind

Ook om een andere reden vind ik het gevoel van dakloos vreemd. Want al veel eerder verloren wij onze moeder. Maar ja, toen stond het dak voor een deel nog overeind: onze vader bleef. Van mijn eerste moeder kwam bij het leeghalen van het huis een boekje tevoorschijn, zo’n poëziealbum waarin mensen een versje schreven. Typerend voor toen: er staat niets persoonlijks over haar in. En zij, jong meisje, werd door haar ouders aangesproken met u…

Ik vraag geen aandacht voor persoonlijk leed: daarvoor is het overlijden van mijn tweede moeder, die de ‘sterke’ leeftijd bereikte, te natuurlijk. Ik schrijf dit gewoon om te delen. En vooral omdat er in dit leven talloze ándere gebeurtenissen zijn die het gevoel van dakloos teweegbrengen of versterken: ernstig ziek zijn vlak bij jou; plotseling overlijden van een veel jonger iemand; pijn en twijfel die jij voelt.

Ik lees zinnetjes uit het album. Van mijn opa aan zijn dochter. Over de Heer die ‘wolken, lucht en winden wijst spoor en loop en baan’ en die ook voor haar wel wegen vindt waarlangs haar voet kan gaan. Er is Iemand boven het dak, ook als dit er maar kaal bij staat.