De New City Catechism in de leerdienst

Praktijkcentrum | 14 november 2016

Praktijklokaal

In diverse Nederlandse kerken vervangt de New City Catechism (NCC) in de leerdiensten de Heidelbergse Catechismus. Tim Keller, predikant van de Redeemerkerk in New York, heeft in die NCC vier klassieke gereformeerde belijdenisgeschriften (de drie formuleren van enigheid en de Westminster Catechismus) samengevat. De NCC combineert de klassieke vorm van 52 vragen en antwoorden met een nieuwe invulling: de opbouw verloopt niet volgens het schema ellende, verlossing en dankbaarheid, maar aan de hand van het werk van de drie-enige God.

Tim Keller over Zondag 1. (beeld Opkijken.nl)

Ds. Gertjan Oosterhuis (GKv Zoetermeer), die er in zijn gemeente (ook samen met de CGK/NGK Zoetermeer) mee werkt, vindt dat een voordeel. ‘De oude indeling gaat uit van een probleem dat mensen van nu amper nog ervaren: hoe word ik rechtvaardig voor God? Je moet mensen dan eerst een probleem aanpraten en daarna kom je met de oplossing. De opzet vanuit de drie-eenheid geeft de mogelijkheid voor een andere benadering: God heeft je gewild, Hij gunt al die mooie dingen die deel uitmaken van zijn wezen, ook aan jou.’ Die nieuwe benadering komt volgens Oosterhuis ook uit in de plek die de wet in de NCC krijgt, namelijk vooraan: niet meer vooral als kenbron van de ellende, maar als aanduiding van Gods liefdevolle bestemming voor ons leven.

Ds. Jasper Klapwijk (Ichthuskerk, GKv Den Haag) vindt de opzet van de oude Heidelberger niet onderdoen voor de nieuwe catechismus van Tim Keller. Hij heeft materiaal gemaakt voor de bespreking van de NCC – die in Den Haag overigens de Hofstadcatechismus heet – in gemeentekringen. Deze kringen komen om de veertien dagen bij elkaar. Aanleiding om de systematische behandeling van geloof/gebod/gebed naar de kringen te verplaatsen, was het slechte bezoek van de middagdienst. Het gespreksmateriaal is te vinden op de website van de kerk en op www.opkijken.nl.

Klapwijk en anderen zijn overigens nog niet tevreden over de aansluiting van de NCC bij de cultuur van nu. Dat heeft onder meer met het taalkleed te maken, aldus ds. Gertjan van Harten (GKv Spakenburg-Zuid): ‘Het taalkleed van de NCC vind ik vooralsnog wat tegenvallen. Het zit soms erg dicht tegen de tekst van de HC aan. Ik had daar meer van verwacht.’ Het taalkleed en de probleemstellingen van de Heidelbergse Catechismus staan echter vaak nog verder van de mensen af, zo blijkt bijvoorbeeld bij een vergelijking van beide geschriften op het punt van de sacramenten. Oosterhuis: ‘Het is op zijn minst merkwaardig dat we daarover al 400 jaar preken, alsof er sinds de zestiende eeuw op dit gebied aan rooms-katholieke zijde geen enkele ontwikkeling is geweest.’