Is hier een kerk in de buurt?

Frank is gaan bidden. Het is een noodsprong, zo veel problemen heeft hij. Tot zijn verbazing geeft het hem rust. Maar wat is bidden eigenlijk? Is er iemand die naar hem luistert?

Jeannette Westerkamp.

Hij weet dat Erik, drie deuren verder, christen is en dat er regelmatig mensen bij hem thuis komen die eten en zingen, en waarschijnlijk ook bidden. Bij het buiten zetten van de kliko begint Frank een gesprekje. Erik nodigt hem meteen uit. Frank aarzelt. ‘Ik ben geen christen of zo.’ ‘Hoeft ook niet’, zegt Erik. ‘Eet gewoon eens mee.’

Voor het eten wordt gebeden; in zulke eenvoudige woorden dat het Frank verbaast. Verder is het gewoon eten en bijzonder gezellig. Frank leert een aantal buren beter kennen. En er blijkt meer te zijn dan samen eten. Op woensdagavond gaat een groepje Bijbellezen. Er is een groep voor beginners en één voor gevorderden. Op marktdag is er koffiedrinken. Er is een moeder-en-kindclub. En op drie zondagen in de maand komen ze samen om te zingen, iets uit de Bijbel te leren en elkaar te vertellen of ze iets met God hebben meegemaakt. Daarna bidden ze voor elkaar en voor de buurt. Eén keer in de maand gaat de groep naar het grote kerkgebouw, waar duizend christenen samenkomen. Dat zingt vooral heel lekker.

Erik is de leider van de kleine groep. Hij komt op zijn beurt weer samen met leiders van andere groepen en iemand die hen coacht. Er kan een beroep worden gedaan op professionele hulp op veel gebieden.

‘Wie betaalt dat?’ vraagt Frank. ‘Alles kost natuurlijk geld’, zegt Erik. ‘We dragen allemaal bij. Dat komt meestal wel goed. En we geven 10 procent weg, bijvoorbeeld aan de kerk van vluchtelingen in onze plaats. Die hebben geen cent om iets te huren of bijbels te kopen. We steunen ook iemand die in Afrika werkt in een project. Maar kom gewoon gezellig meedoen als je wilt. Er is geen entreeprijs. Kun je me trouwens vertellen wat de reden is dat je nu eens komt kijken?’

‘Tja’, zegt Frank, ‘ik geloof dat ik bid.’ De twee mannen kijken elkaar aan en schieten tegelijkertijd in de lach. ‘Dat is ernstig’, zegt Erik. ‘Wil je ervanaf of wil je ermee verder?’

Ze praten een tijdje. Erik begrijpt dat Frank niet meteen zijn ziel wil blootleggen voor een buurman, maar hij biedt aan om voor Frank te bidden om rust en wijsheid en doet dat ook. Als Frank weer voor zijn eigen voordeur staat, kijkt hij even peinzend om zich heen. Is hij nu in een kerk geweest? Is hier een kerk in de buurt?

Jeannette Westerkamp (60) is predikant in de NGK en werkt in de gevangenis.

De toekomst van de kerk is een feestje. Zoals een gezellige verjaardag in het park. Dertig tot veertig man, informeel bij elkaar. Gezellig kletsen, muziek maken en vragen hoe het echt met je gaat, welke mooie dingen je deze week hebt meegemaakt. Met een ‘speech’ van een jarige – elke week een ander iemand – een mooie overdenking aan de hand van een Bijbeltekst of een ervaring van iemand. Er voor elkaar zijn, zoals familie. Driehonderd man is niet van deze tijd; dat zijn veel te veel mensen om echt te leren kennen. Een aantal keren per jaar is er een superfeest, waarbij om zo te zeggen meerdere verjaardagen tegelijk gevierd worden.

In mijn droom is Jezus altijd naast mij: als ik loop, als ik ren, als ik slaap. Hij is niet mijn schaduw, daar is Hij te goed voor. Hij is mijn vriend, mijn maatje, met wie ik alles kan en wil delen.

Jonathan, 26 jaar