Christus’ kijk op Rio

De Olympische Spelen in Rio zijn voorbij. De rust keert weer, want dit mondiale sportfeest heb ik intensief gevolgd. Mijn agenda had ik waar mogelijk ’s avonds vrijgehouden. ’s Ochtends bekeek ik op de iPad de filmpjes van de nachtprestaties en het commentaar van de sporters. Daarna ging ik op zoek naar het programma van de nieuwe dag en de daarbij behoorde starttijden van de Nederlandse deelnemers. Vanaf 15.00 uur tot middennacht stond de tv aan, met of zonder geluid. Sport en emotie: het is een boeiend combinatie en met name wat de sporters vertelden na hun vreugde of teleurstelling, ontroerde mij vaak.

‘Hoe zou God naar deze Olympische Spelen kijken?’ dacht ik regelmatig. Ongetwijfeld kwam die vraag bij me op door het grote Christusbeeld dat hoog boven Rio te zien is. Wat zou Jezus’ commentaar zijn als Hij nu op aarde zou zijn geweest? Hoe zou Hij naar die sporters hebben gekeken?

Ik denk dat zijn commentaar ons verrassend in de oren zou klinken. De wil om deel te nemen aan de Spelen, de jarenlange training die hieraan voorafgaat, de ontbering, de tegenslagen: ik vermoed dat Jezus dat niet zou afdoen als sportverdwazing, maar de instelling zou roemen en hen als voorbeeld zou stellen. Iets in de geest van: als jullie deel willen uitmaken van mijn koninkrijk, kijk dan naar deze sporters. Zij weten dat hun geloof via tegenslagen en ontbering tot volharding leidt. En door die volharding tot hoop dat zij zullen deelnemen aan de Olympische Spelen (vrije interpretatie naar aanleiding van Romeinen 5).

Over de organisatie van de Spelen zou Jezus veel kritischer zijn. ‘IOC, jullie zijn de mammon gaan dienen.’ Of: ‘Rio, jullie zijn door hoogmoed verstrikt geraakt.’ En nog wel een paar andere radicale uitspraken.

Ook met de waardering voor de sportprestaties zou Jezus niks hebben. Een gouden, zilveren of bronzen plak staat haaks op zijn benadering. Die gedachte kwam bij me op doordat we halverwege de Spelen bij ons in de kerk het avondmaal vierden, waaraan een ieder mag deelnemen die in Jezus als de Christus gelooft. Als ik dat beeld op de Olympische Spelen toepas, zou iedere deelnemer bij de slotmanifestaties een medaille uitgereikt krijgen. Niet op basis van zijn of haar prestatie, maar omdat hij of zij door geloof heeft deelgenomen.

Hoor ik tandengeknars? Ja, ik weet dat er meer te zeggen valt over de halfgod ‘Sport’, maar nu even niet. U begrijpt, het waren inspirerende Spelen voor mij!