Column: Angstdroom
- Column
Vanaf mijn jeugd ben ik opgevoed met het Sola Scriptura. Het is als het ware een stuk van mijn DNA geworden. Zelfs zo sterk dat ik er vele jaren geen enkele vraag bij heb gesteld.
Het is opvallend dat er zelden of nooit op gewezen wordt dat deze uitdrukking strijdt met de belijdenis. In artikel 2 van de NGB lezen we dat we God allereerst uit de natuur kennen en in de tweede plaats uit de Bijbel. Wat me opvalt, is dat we in onze (theologische) reflectie zo vaak de ogen sluiten voor dat eerste boek. Zeker als dat boek een spanning oplevert met het tweede boek.
We willen niet weten dat homoseksuele relaties in liefde en trouw mogelijk zijn, we willen niet weten dat veel vrouwen de gave hebben om in het ambt te dienen, we willen niet weten dat de theologische verschillen tussen de kerken van de kleine oecumene volkomen onbelangrijk zijn, en we willen ook niet weten dat onze opvattingen over kerk zijn hun betekenis voor vandaag verloren hebben, omdat ze door de kerkelijke en culturele context uit het verleden bepaald zijn.
We willen niet weten dat homoseksuele relaties
in liefde en trouw mogelijk zijn
We sluiten daarvoor onze ogen. Velen beweren dat je met gesloten ogen beter kunt luisteren en reflecteren. De waarheid is dat je dan meestal in slaapt valt. En nog wel boven een open Bijbel.
Zo bezien is het kerkelijk leven ‘voorspelbaar’. Synodes, deputaatschappen en adviserende hoogleraren trekken zich terug op de ‘Scriptura’ en sluiten de ogen voor de ‘natura’. Er wordt veel geslapen om de rust en de vrede in de kerken te bewaren. En we hebben allemaal mechanismes ontwikkeld – subtiel en minder subtiel – om ervoor te zorgen dat onze slaap niet door ‘onverlaten’ verstoord wordt.
Ik slaap ook veel. Meestal erg goed. Maar laatst had ik een droom, een angstdroom. Ik droomde dat de gereformeerde kerken en de gereformeerde theologie volkomen irrelevant geworden waren. Ik werd met een schok wakker. Het meest beangstigende was dat toen ik wakker werd, ik niet wist of ik droomde of dat het echt zo was.
Maarten Verkerk is onder meer bijzonder hoogleraar filosofie aan de TU Eindhoven en de Universiteit Maastricht.


