Hoe zichtbaar is het koninkrijk in mijn leven? (2)

Bas Luiten (62), predikant van de GKv Amersfoort-De Horsten, vertelt over het koninkrijk in zijn leven.

Het koninkrijk van God ervaar ik als de werkelijkheid van mijn leven. God heeft me gered uit de macht van de duisternis en mij overgebracht naar het rijk van zijn geliefde Zoon (Kolossenzen 1:13). Zo weet ik mij onderdeel van een wereldwijd netwerk van mensen die in alles Jezus Christus willen danken en dienen, als hun verlosser en hun koning.

Bas Luiten.

Mijn dagelijks gebed is: ‘Regeer mij door uw Woord en Geest.’ Dat voelt als een soort troonsafstand, om de hoogste plaats in mij aan Hem te geven. Hij helpt me enorm in de veelheid van mijn gedachten en begeerten, door mij werkelijk te regeren in mijn verstand en in mijn hart. Zo denk ik verder dan ik ooit gedacht had en krijg ik tot mijn eigen verbazing een diepe motivatie om met mensen over Jezus te spreken.

Daarbij geef ik Hem graag de leiding, want ik heb geleerd dat ik geen harten kan openen. En ik laat me graag verrassen. Zoals Hij de mensen regeert, ook de niet-christenen, is wonderbaarlijk. Daardoor verlegt Hij mijn grenzen. Ik werk nu steeds meer in kerk én wereld, samen met mijn vrouw Eveline, en daar maken we de mooiste dingen mee. Ik zie in ieder mens iets van God en het is prachtig als ze dat ook zelf gaan zien.

Tegelijk is mijn werkelijkheid dat ik zelf nog geen koning ben. Wat dit betekent, kan ik niet beter beschrijven dan zoals Paulus dat doet in 1 Korintiërs 4:1-13. Niet precies zo, maar wel in de kern hebben wij dit ook zo ondervonden: we hebben rijkdom meegemaakt en armoede, aanzien en verachting, we werden aangetrokken en verstoten. Meerdere collega’s hebben hier last van, en niet alleen predikanten. Ik denk dat iedere christen die oprecht en integer koning Jezus wil dienen daardoor eer én verachting zal ondervinden. Want het koninkrijk heeft zijn vijanden.

Ook waarschuwt Paulus ons voor christenen die zichzelf al wel koning hebben gemaakt. Zij kunnen zich laten gelden op een manier die ik niet kan en niet wil. Het is moeilijk om te ervaren dat de koning dit laat gebeuren met zijn dienaren. Maar met Paulus weet ik me uiteindelijk in goed gezelschap. Net als hij moet ik leren dat Gods genade genoeg is om te leven en te functioneren; verder moet ik nergens op rekenen. Dat geeft me wel veel vrijheid om de dingen eerlijk te benoemen en niemand naar de mond te praten.

Ten slotte verwacht ik nog veel te zien van het koninkrijk van God. Het is de rode draad door de eeuwen heen en het enige wat niet wankelt. Daar heb ik bewondering voor en daarin investeer ik graag. Ik zie de in het verleden behaalde resultaten als een zekere garantie voor de toekomst.

Lees ook de bijdrage van Petra Messelink.