Je suis Andreas

Groot was de verontwaardiging toen gemaskerde mannen op 7 januari in Parijs een bloedige aanslag pleegden op het kantoor van het satirische weekblad Charlie Hebdo. Er vielen twaalf doden.

En masse gingen inwoners van het vrije westen de straat op. Ze identificeerden zich met de slachtoffers en droegen borden met zich mee waarop stond: ‘Je suis Charlie!’ Dit was hun boodschap: het gaat hier niet alleen om die twaalf mensen die om het leven kwamen, maar onze vrijheid van meningsuiting is in het geding en dat tolereren we niet.

Heel anders ging het toen vorige week duidelijk werd dat copiloot Andreas Lubitz opzettelijk het toestel van Germanwings had laten verongelukken. Naarstig wordt nog steeds gezocht naar een verklaring voor zijn absurde daad. Hoe kom je tot zoiets verschrikkelijks? Door depressie en suïcidale neigingen in het verleden, door ziekte en andere problemen in het heden? Wat voor een monster neemt 150 mensen mee in zijn zelfgekozen dood? Niemand die zich met hém identificeert. Hij is een moordenaar.

En dan is het Goede Vrijdag. God werd mens, en als enige mens die zonder zonde was, werd Hij op Golgota tussen twee moordenaars aan het kruis gespijkerd. Wat anders wil dat zeggen dan dat Hij Zich zelfs met de allergrootste zondaars identificeerde? Hij wel. Hij werd tot één van hen.

Was dat niet gebeurd, dan waren zij reddeloos verloren geweest – en wij evengoed. Voor eeuwig. Zo erg was het met de hele mensheid gesteld: we dachten wel zonder God te kunnen. Dat Hij ons niet aan ons zelfgekozen lot overliet, was een onvoorstelbaar blijk van liefde en genade.

Alleen wie ontzet durft te erkennen: ‘Je suis Andreas’
begrijpt wat er op Golgota gebeurde

Met een grote boog lopen veel westerlingen om het kruis heen. Het biedt hooguit een jaarlijks avondje tv-spektakel. Hun leven draait allang niet meer om die man die stierf op Golgota.

Jezus’ kruisdood was echter niet alleen noodzakelijk voor moordenaars als Lubitz, maar voor iedereen die zijn eigen god dacht te kunnen zijn. Voor al die verontwaardigde, weldenkende westerlingen die denken dat ze overal recht op hebben. En ook voor mij.

Geleerde joden voelden zich te goed voor Hem en distantieerden zich van Hem. Zelf zocht Hij zondaars op – hoeren, tollenaars, armen van geest en nederigen van hart. Geloof in Hem bracht hun redding en verlossing: ‘Ga heen, uw geloof heeft u behouden.’

Alleen voor wie zijn eigen morele faillissement onder ogen ziet en zich in geloof aan Hem vastklampt, is er behoud. Alleen wie ontzet durft te erkennen: ‘Je suis Andreas’, begrijpt wat er op Golgota gebeurde. Voor hen is het koninkrijk van de hemel.