Redactioneel: De kop omhoog

Een bierviltje, niks bijzonders, stukje karton waarop je een glas zet. Toch doe ik er vaak wel iets mee. Ik pruts eraan, kijk ernaar. Recent zag ik op zo’n viltje de afbeelding van een struisvogel. Maar dan een die de kop niet in het zand steekt, maar omhoog kijkt. Er stond bij: leef met de kop omhoog. Ik had er weinig mee. ‘Kop’ is niet mijn dagelijkse taalgebruik. De zin voelt ook pretentieus, alsof dát de enige juiste levenshouding is. Later ging het zinnetje praten. En ik dacht: er zit toch iets waardevols in. Let eens niet op wat dichtbij ligt, op hoe je de dingen normaal aanpakt, maar focus op wat (straks) écht belangrijk is.