Column: Het allerbelangrijkste

Dicky Nieuwenhuis | 3 april 2021
  • Column

Daar zat Coen, mijn negenjarige jongste. Op een stoel bij het ziekenhuisbed, luisterend naar zijn opa. Lichtblauw mondkapje voor, grote lichtgele schort over zijn wintertrui en knalblauwe plastic handschoentjes aan. Stil en een beetje verlegen. Dit beeld omvat voor mij alles wat corona bracht in het afgelopen jaar, zowel het goede als het verdrietige. Ik ben een optimistisch en flexibel ingesteld mens. Dus toen corona de Nederlandse samenleving tot stilstand bracht, laveerde ik moeiteloos mee met de gewijzigde omstandigheden.

Tot het bericht binnenkwam dat mijn schoonvader positief was getest. Met zijn 85 jaren behoorde hij tot de risicocategorie. Maar dankzij zijn redelijk goede conditie hoopten wij dat hij erdoorheen zou komen. Mijn schoonvader behoorde tot de categorie licht-neurotische mensen. Zes keer rond de auto lopen of de lichten wel écht waren gedoofd. Hij hield zijn leven graag onder controle. Des te opzienbarender was het hoe ontspannen hij de coronamaatregelen opnam. Rustig paste hij zijn leven aan. Hooguit zei hij iets vaker tegen zijn kinderen: ‘Als er iets is, zeg het nu. Nu kan het nog.’

‘Als er iets is, zeg het nu. Nu kan het nog’

Binnen enkele dagen werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Op de derde dag bracht een arts de boodschap. ‘Meneer Voordijk, ik heb slecht nieuws. U gaat vandaag of morgen overlijden.’ Na een korte stilte reageerde hij: ‘Daar schrik ik van, dokter. Maar ik kan het ook in perspectief zien, want ik ga naar mijn hemelse Vader.’

Enkele uren later zat ik daar met de ingepakte Coen. De 85-jarige nam als een Jakob afscheid van zijn jongste kleinzoon. ‘Ik hoop dat je veel succes hebt in je leven, Coen. Maar vergeet nooit het allerbelangrijkste. Blijf dicht bij Jezus.’ Vier uur later overleed mijn schoonvader.

Nooit eerder zag en voelde ik hoe essentieel het is voorbereid te zijn op je dood. En hoe heilzaam dat is voor de achterblijvers. Mijn schoonvader – die dorpsdominee was in Oldebroek – hield in die laatste uren misschien wel de belangrijkste preek van zijn leven. Als je leeft in vrede met God en de mensen, kun je alles aan, zelfs de dood.

Over de auteur
Dicky Nieuwenhuis

Dicky Nieuwenhuis is directeur van SeeYou Foundation.

Meest gelezen

Column: Vrijzinnig

Column: Vrijzinnig

Dick Westerkamp
  • Blog
  • Column

Er is iets nieuws aan de hand in Nederland. Kerken vinden elkaar. Muren die eeuwenlang mensen gescheiden hielden, vallen weg. Wie zou niet blij zijn?

Lees artikel
Redactioneel: Tot een hand en een voet

Redactioneel: Tot een hand en een voet

Ad de Boer
  • Column

We passen het beeld van de kerk als het lichaam van Christus, waarvan de leden niet zonder elkaar kunnen, graag toe op de plaatselijke gemeente: iedereen is daar nodig. Maar dat beeld geldt evenzeer voor de wereldwijde kerk.

Lees artikel
Column: Goed spreken over God

Column: Goed spreken over God

Eline de Boo
  • Column

Vloeken is in ons land onder christenen ongebruikelijk. Maar zo zuinig als we zijn met vloeken, zo zuinig zijn we ook met God de eer geven voor het goede.

Lees artikel
Redactioneel: Kamphuis

Redactioneel: Kamphuis

Ad de Boer
  • Blog
  • Column

De naam Kamphuis heeft lange tijd een negatieve klank gehad in mijn leven. Maar de afgelopen decennia heeft Barend Kamphuis daar verandering in gebracht.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief