Column: Roaring twenties

Ongeveer honderd jaar geleden begon de bouw van ons huis. De eerste bewoners gaven het de naam ‘Good Luck’, een woord uit de vrolijke roaring twenties. Dat het er nog staat, is echter helemaal geen good luck. Even verderop vielen de zwaarste bommen die tijdens de Tweede Wereldoorlog boven Amsterdam werden losgelaten. Ook heeft het tijden leeg gestaan. We troffen het aan in slechte staat.

Nu zijn we weer bij de twenties en het huis is roaring. Dat komt door de bewoners. We wonen met 13 mensen samen in een huis waar we het christelijk geloof delen, samen eten, studeren, werken, plezier hebben, kortom: leven. Zo komt een huis tot leven. Ook al is het honderd jaar oud en lekt het dak. Bij iedere winterstorm ben ik onrustig.

Wie Christus volgt, gaat roaring twenties tegemoet

De afgelopen jaarwisseling was tegelijkertijd een decenniumwisseling. Mensen blikten terug op de jaren ’10 en keken vooruit naar de jaren ’20. Hoopvol, want God legt ook de decenniumwisselingen in ons hart. Futurologen hebben voorspellingen gedaan over hoe we wonen, werken en ons vervoeren in 2030. Maar hoe staat het over tien jaar met onze gemeenschappen, met onze kerken?

Ik ben betrokken bij een project dat Kerk2030 heet. Daarin gaat het ook over een oud huis. Onze kerken gaan al een poosje mee. Ze hebben stormen doorstaan en soms lekt het dak. Maar God legt telkens nieuwe hoop in ons hart. Worden de komende jaren de roaring twenties van de kerk? Jaren van eenheid, geloofsvreugde, opbouw, samen oefenen in het volgen van Christus?

Laten we weer opstaan voor de kerk. Oude huizen gaan nog prima mee. Het gaat uiteindelijk om het hart van de bewoners. Wie Christus volgt, gaat roaring twenties tegemoet. Was de geest van bezorgdheid en klaaglijkheid weg en adem de Geest in die werkt in Christus’ gemeente. Laten we weer onder de indruk komen van deze genade en onze oude huizen goed gebruiken.