Geloven als teamsport

In een drieluik vertellen sporters over hun favoriete sport. Zien ze een verbinding tussen (hun) sport en geloven? In deel 3 Janieke Oosting, keepster van het topwaterpoloteam ZVL in Leiden. Met de Nederlandse waterpolojeugdploeg heeft ze in 2018 bij het Europees kampioenschap beslag gelegd op het brons.

Janieke Oosting: ‘Je hebt elkaars kwaliteiten nodig. Je mag fouten maken, want niemand kan alles perfect doen.’ (beeld Ruud Wormgoor)

‘Als mensen horen dat ik op waterpolo zit, is de eerste reactie vaak: dat is toch een harde sport? Aan de ene kant is dat zo, er wordt veel geduwd en getrokken. Maar een duel wordt nooit persoonlijk en bovendien gebeurt het alleen in het water. Buiten het water gaan we allemaal goed met elkaar om en kent bijna iedereen elkaar, omdat waterpolo een kleine sport is.

In je eigen team is het natuurlijk extra belangrijk dat we goed met elkaar omgaan. Je moet zelfs een stap verder gaan: je moet voor elkaar door het vuur willen gaan. Als iemand een fout maakt, moet je dat samen oplossen. Ook in de kerk en in het geloof vind ik het belangrijk om goed met elkaar om te gaan. Je hebt elkaars kwaliteiten nodig en ik vind ook dat je fouten moet kunnen maken, niemand kan alles perfect doen.

Vorig jaar wonnen we de beker en werden we tweede in de eredivisie. Maar in de zomer is een aantal belangrijke spelers vertrokken. Hierdoor speelden we dit seizoen minder goed en verloren we een paar keer. Als team leerden we hiervan hoe we om moeten gaan met verlies, maar ook om door te zetten. Door de leerpunten mee te nemen, speelden we elke wedstrijd weer een stukje beter. Dat soort lessen kan ik ook in de kerk goed gebruiken.’

Janieke Oosting: ‘In je team moet je voor elkaar door het vuur willen gaan.’ (beeld Ruud Wormgoor)