Redactioneel: Woordloos

Het liefste zou ik deze column geen woorden willen meegeven. Een woordloze column dus. De vraag is of eindredactie en vormgeving daar blij van worden. Dit gaat niet werken.

Waarom dacht ik aan een lege column? Omdat ik iets over de vastentijd, Goede Vrijdag en Pasen had willen schrijven. Maar in de afgelopen weken, en nu, merk ik dat het mij niet goed lukt om dat brede, indringende thema zo weer te geven dat het dichtbij komt, dat ik de betekenis spontaan kan weergeven. Terwijl ik juist de vastentijd, Goede Vrijdag en Pasen graag dichtbij haal, opdat zij mij opnieuw raken. Maar ik merkte dat vasten voor mij niet echt werkt en Goede Vrijdag en Pasen (te) indrukwekkend en groots zijn.

Haal dit als mens maar eens dichtbij!

Zoiets kan gebeuren. Er is een beproefde methode om iets te doen tégen dat ‘niet dichtbij kunnen halen’. Dan dwing je jezelf om iets ingewikkelds in een of enkele woorden samen te vatten. Maar ook die methode werkte niet. Misschien komt dat omdat de thematiek breed en diep is. Het gaat immers om de Zoon van God die zich voorbereidt op het lijden. Het betreft zijn sterven, onschuldig. Het gaat over zijn opstaan. En dit alles is naar Gods wil. Haal dit als mens maar eens dichtbij! Misschien gebruikt Paulus daarom vaak het woord ‘mysterie’. Vervolgens vult hij dit in, ook over het lijden en de opstanding van onze Heer. Tegelijk blijft hij dit alles benaderen als iets wat ten diepste een geheim is.

Nog steeds zocht ik naar ‘dichtbij’, naar een enkel woord om het thema zomaar te kunnen weergeven. Toen herinnerde ik mij een preek van enkele jaren geleden. Nog altijd weet ik welk woord mij daarin echt raakte: rivier. Als symbool voor Goede Vrijdag. En aan de overkant van die rivier is nieuw land, dankzij de opstanding van de Heer. Wie van Hem weg dwaalt kan terug naar het water, daar word je schoon. Vervolgens leef je, nu al, opnieuw in nieuw land.

Woorden blijven tekortschieten. Maar ze helpen wel een beetje.