Column: Beestenboel

Els van Dijk | 19 januari 2019
  • Column

Een huisdier? Heb ik niet. Ik ben vóór vrijheid en dus tegen beestjes in kooitjes en kommetjes. En aangezien het meer regel dan uitzondering is dat ik twaalf uur per dag van huis ben, is een hond ook geen optie. Ik zie heus wel dat voor sommige mensen een hond van toegevoegde waarde is, een dier dat hen zonder woorden aanvoelt, maar er is ook iets merkwaardigs gaande in de relatie tussen mens en dier. Het lijkt erop dat we iets essentieels zijn kwijtgeraakt en dat dieren die leemte moeten opvullen.

Hyperactieve of juist angstige mensen(kinderen) kunnen een workshop koeknuffelen volgen, want met zo’n beest kun je heerlijk koemuniceren. Voor een teamtraining kun je bij varkens terecht, waarbij teamleiders met een groot ego wel het risico lopen ontmaskerd te worden (want daar houden varkens niet van). Steeds meer Amerikaanse luchthavens hebben therapiedieren, die je kunt aaien om je luxezorgen te vergeten. Sommige bedrijven kiezen voor een kantoorhond (zo’n hond brengt gezelligheid en houdt het personeel in beweging) en een Amsterdamse universiteit heeft een puppykamer ingericht, waar studenten een kwartiertje hun tentamenstress kwijt kunnen. En een coach biedt de mogelijkheid om een therapiehond in te zetten bij de begeleiding van jong en oud.

Voor een teamtraining kun je bij varkens terecht

Wat is er aan de hand? Zou het ermee te maken kunnen hebben dat mensen steeds minder innerlijke rust en vrede kennen en vanuit die onmacht hun tijdelijke toevlucht zoeken bij een dier? In mijn nieuwjaarstoespraak heb ik geput uit Johannes 9 voor structurele rust. Daar ontmoet ik een Jezus die ziet. Hij kent je. Je angst, je verdriet, je hoop, je verlangen. Hij wil niets liever dan je bij elke stap beschermen. Ik vergeet jou nooit, zegt God. Ik heb je in mijn handpalm gegrift. Mijn gedachten aan jou zijn talrijker dan de zandkorrels aan de zee.

Zei het vinkje tot de mus: Ik zou graag eens willen weten waarom mensen toch zo druk zijn en hun zorgen nooit vergeten! Zei het musje tot de vink: Het komt vast doordat zij geen hemelse Vader hebben die voor hen zorgt zoals voor jou en mij.

Over de auteur
Els van Dijk

Els van Dijk is directeur van de Evangelische Hogeschool.

Meest gelezen

Column: Vrijzinnig

Column: Vrijzinnig

Dick Westerkamp
  • Blog
  • Column

Er is iets nieuws aan de hand in Nederland. Kerken vinden elkaar. Muren die eeuwenlang mensen gescheiden hielden, vallen weg. Wie zou niet blij zijn?

Lees artikel
Redactioneel: Tot een hand en een voet

Redactioneel: Tot een hand en een voet

Ad de Boer
  • Column

We passen het beeld van de kerk als het lichaam van Christus, waarvan de leden niet zonder elkaar kunnen, graag toe op de plaatselijke gemeente: iedereen is daar nodig. Maar dat beeld geldt evenzeer voor de wereldwijde kerk.

Lees artikel
Column: Goed spreken over God

Column: Goed spreken over God

Eline de Boo
  • Column

Vloeken is in ons land onder christenen ongebruikelijk. Maar zo zuinig als we zijn met vloeken, zo zuinig zijn we ook met God de eer geven voor het goede.

Lees artikel
Redactioneel: Kamphuis

Redactioneel: Kamphuis

Ad de Boer
  • Blog
  • Column

De naam Kamphuis heeft lange tijd een negatieve klank gehad in mijn leven. Maar de afgelopen decennia heeft Barend Kamphuis daar verandering in gebracht.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief