Column: Draadloos

Dicky Nieuwenhuis | 4 augustus 2018
  • Column

Ik ben het type dat thuis altijd alle onvolkomenheden ziet. De vette handjes op de ramen, de kale plekken op de deuren, de ontelbare kabels. Dit combineer ik met een permanent tijdgebrek om het op te lossen. Al zit die scheve plint er al tien jaar, de ergernis blijft.

Mijn omgeving wrijft me regelmatig in dat het bizar is dat juist ik me druk maak over zulke futiliteiten. ‘Jij weet door je werk toch wat armoede is? Waar maak je je druk om, mens!’ En inderdaad, het is te gek voor woorden: ben ik net terug van een reis naar Java, waar ik ouders en hun kinderen met zware beperkingen bezocht in piepkleine huisjes, word ik enkele dagen later alweer bloedchagrijnig van de kinderfietsjes die onze mooi gestuukte muur verwoesten.

Al zit die scheve plint er al tien jaar, de ergernis blijft

Ik houd mijn huisgenoten echter ook graag voor dat er nog een andere kant aan mijn vlekken-en-loshangende-kabelssyndroom zit. Ik ben gewoon gevoelig voor schoonheid en perfectie. Niks mis mee, want het zet me in gang om dingen mooier en beter te maken. Is het accepteren van het onvolmaakte niet de dood in de pot? In het piepklein, maar ook in het groot?

Juist daarom doe ik het werk dat ik doe. Ik wil niet accepteren dat er spaanders vallen op het wereldtoneel. Ik verlang naar heelheid, naar een wereld waar niemand achteloos terzijde wordt geschoven.

Tot zover weet ik het verhaal voor mezelf aardig recht te breien. Maar om eerlijk te zijn: zo hevig is mijn verlangen naar heelheid nou ook weer niet. Ik erger me aan de kluwen kabels in elke hoek van de woonkamer, maar heb een nog grotere hekel aan perfecte huizen waar niets aan mankeert. Ik sta voor een wereld waarin iedereen eerlijk mag meedoen, maar vind mensen die nooit ergens voor gevochten hebben weinig boeiend. Juist het onvolmaakte geeft kleur, geur en smaak aan het leven. Hoe moet dat straks op de nieuwe, volmaakte aarde? Is volmaakt niet ongelofelijk saai?

Het antwoord heb ik natuurlijk niet. Maar één ding weet ik zeker: op de nieuwe hemel en aarde is alles draadloos.

Over de auteur
Dicky Nieuwenhuis

Dicky Nieuwenhuis is directeur van SeeYou Foundation.

Meest gelezen

Column: Vrijzinnig

Column: Vrijzinnig

Dick Westerkamp
  • Blog
  • Column

Er is iets nieuws aan de hand in Nederland. Kerken vinden elkaar. Muren die eeuwenlang mensen gescheiden hielden, vallen weg. Wie zou niet blij zijn?

Lees artikel
Redactioneel: Tot een hand en een voet

Redactioneel: Tot een hand en een voet

Ad de Boer
  • Column

We passen het beeld van de kerk als het lichaam van Christus, waarvan de leden niet zonder elkaar kunnen, graag toe op de plaatselijke gemeente: iedereen is daar nodig. Maar dat beeld geldt evenzeer voor de wereldwijde kerk.

Lees artikel
Column: Goed spreken over God

Column: Goed spreken over God

Eline de Boo
  • Column

Vloeken is in ons land onder christenen ongebruikelijk. Maar zo zuinig als we zijn met vloeken, zo zuinig zijn we ook met God de eer geven voor het goede.

Lees artikel
Redactioneel: Kamphuis

Redactioneel: Kamphuis

Ad de Boer
  • Blog
  • Column

De naam Kamphuis heeft lange tijd een negatieve klank gehad in mijn leven. Maar de afgelopen decennia heeft Barend Kamphuis daar verandering in gebracht.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief