Redactioneel: Trekpleister

Leendert de Jong | 3 februari 2018
  • Column

Als je het goed vindt, neem ik je even mee naar de Wallen, die toeristische trekpleister van Amsterdam. Met jaarlijks duizenden ‘kijkers’, nog afgezien van de talloze klanten. Als je alleen al dit idee niet prettig vindt, ga dan in gedachten mee.

Op de Wallen werkt Roxanne uit Roemenië. Ze groeit op in een christelijk Romagezin. De Roma hebben het daar moeilijk: het is qua bejegening en levensomstandigheden bikkelen. Zo ook voor het gezin van Roxanne. Als ze 17 is, hoort ze dat er in Nederland werk is in de horeca. Een oom kent de weg: hij heeft daar een vriend met werk die Roxanne kan helpen. De oom betaalt de reis. Haar ouders stimuleren haar, Roxanne gaat.

Roxanne ontmoet de vriend. Hij hééft werk: hij ‘zorgt’ voor vrouwen in de prostitutie. Roxanne wordt één van hen. Er is geen terugweg. Wie betaalt die en bij wie kan ze terecht? Niet bij haar ouders: die wachten op geld dat zij stuurt. Dus werkt Roxanne. Ze voelt zich verkocht. Is bang. Ze verafschuwt het werk.

‘Het is mij alleen gelukt om mijzelf kapot te maken’

Verzin ik dit verhaal? Nee, helaas. En ook het pijnlijke element van ‘christelijk gezin’ klopt. Roxanne heeft in Amsterdam trouwens honderden collega’s. Neem het meisje in een weeshuis. Zij zou geplaatst worden in een Nederlands gezin. Beide ‘ouders’ bleken in de prostitutie te werken. Of de vrouw die Roemenië verliet om haar zieke moeder te helpen. Na jaren Amsterdams ‘werk’ weet ze: ‘Het is mij alleen gelukt om mijzelf kapot te maken.’

Waarom deze column over Roxanne? Omdat ik aan de vrouw met die fictieve naam dacht tijdens de recente gebedsweek. Het thema was ‘Recht door zee’: God wil dat mensen vrij zijn, van zonden en ook van onderdrukking, vernedering, mensenhandel. En het hoort bij het nieuwe leven dat God geeft om je voor hen in te zetten.

Wat betekent dit nu voor mij, voor ons? Allemaal naar de Wallen, voor alle ‘Roxannes’? Dat hoeft niet. Er werken daar al christenen. Zij kijken naar de vrouwen, niet om iets te halen, maar om te géven: aandacht, hulp en waar mogelijk kennismaking met de redder van deze wereld, die vrijmaakt. Ook voor hen bid ik.

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Column: Vrijzinnig

Column: Vrijzinnig

Dick Westerkamp
  • Blog
  • Column

Er is iets nieuws aan de hand in Nederland. Kerken vinden elkaar. Muren die eeuwenlang mensen gescheiden hielden, vallen weg. Wie zou niet blij zijn?

Lees artikel
Redactioneel: Tot een hand en een voet

Redactioneel: Tot een hand en een voet

Ad de Boer
  • Column

We passen het beeld van de kerk als het lichaam van Christus, waarvan de leden niet zonder elkaar kunnen, graag toe op de plaatselijke gemeente: iedereen is daar nodig. Maar dat beeld geldt evenzeer voor de wereldwijde kerk.

Lees artikel
Column: Goed spreken over God

Column: Goed spreken over God

Eline de Boo
  • Column

Vloeken is in ons land onder christenen ongebruikelijk. Maar zo zuinig als we zijn met vloeken, zo zuinig zijn we ook met God de eer geven voor het goede.

Lees artikel
Redactioneel: Kamphuis

Redactioneel: Kamphuis

Ad de Boer
  • Blog
  • Column

De naam Kamphuis heeft lange tijd een negatieve klank gehad in mijn leven. Maar de afgelopen decennia heeft Barend Kamphuis daar verandering in gebracht.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief